Ulaştırma Planlaması Hakkında Bilgi

Kentleşme dünya çapında devam ederken, ekonomik, sosyal ve politik hayatın etkin bir şekilde işletilmesi için ulaşım sistemlerinin doğru ve etkili bir şekilde planlanması şarttır. Sanayi devriminden bu yana, sadece bir ülke içinde değil, aynı zamanda uluslararası ölçekte de hızlı bir ulaştırma ihtiyacı doğmuştur. Ulaştırma planlaması, bir ülkenin ulaştırma ihtiyaçlarının mevcut ve gelecekteki sorunlarını ve gereklerini tanımlamayı ve çözmeyi amaçlamaktadır. Genel olarak, ulaşım planlama sürecinin dört ana aşaması vardır:

  • Ulaştırma araştırması ve veri toplama
  • Belirli bir ulaşım modeline uygulama
  • Gelecekteki arazi kullanım tahminleri ve tahminleri
  • Ulaştırma politikasının değerlendirilmesi

Anketler ve veri toplama hem yerel bölgelerde hem de ulusal ölçekte yürütülmektedir. Bu genellikle merkezi bir hükümet tarafından yürütülür; ancak bazen hükümet dışı kuruluşlar katkıda bulunacak verilere sahip olabilir (Google ile Google Maps ve Uber gibi). Bunlarla sınırlı olmamak üzere, toplanması önemli olan birçok farklı bilgi türü vardır; Yolculuk davranış kalıpları, trafik akışı, istihdam, vergi gelirleri, navlun ve lojistik ve trafiğin doğası. Trafik verilerinin dikkate alınmasına ek olarak, planlamacılar, ulaşım ağlarının gelecekteki ihtiyaçlarını öngörmek için mevcut ve gelecekteki arazi kullanımı ve nüfus hareketine ilişkin verileri de kullanmalıdır. Verilerin karşılaştırılması ve etkili bir şekilde kullanılması için harmanlanmalı ve sipariş edilmelidir. Veriler işlendikten sonra uygun bir taşıma modeli incelenebilir.

Taşıma modelleri dört aşamaya ayrılabilir; gezi üretimi, gezi dağılımı, trafik atama ve model bölünmüş. Gezi kuşağı, genellikle ev tabanlı geziler veya ev tabanlı olmayan geziler olarak kategorize edilen yolculukların nedenlerini inceler. Ev tabanlı geziler için, yolculuğun bir düğümü, başlangıç ​​ya da bitiş, yolculuğu yapan kişinin evi olarak belirlenir. Ev tabanlı olmayan geziler için, ne başlangıç ​​ne de bitiş ev olarak belirtilmemiş. Çeşitli istatistiksel teknikler kullanarak, belirli bir coğrafi bölgede ortaya çıkan veya biten seyahatlerin sayısı ile ilgili tahminler yapılabilir. Daha ayrıntılı analizler, yalnızca toplam seyahat sayısını değerlendirmekle kalmaz, aynı zamanda gelecekteki trafik sorunlarını tahmin etmek için zaman ve tarih de alır.

Ulaştırma planlaması genellikle halkın da dahil olduğu birçok paydaşı içerir.

Yol dağılımı belirtilen bölgeler arasındaki yolculukları analiz eder. Başlangıç ​​ve bitiş noktalarını gruplamak, bölgelerin oluşturulmasına izin verir ve daha sonra bu bölgeler arasındaki hareket değerlendirilebilir. Bu aşama, gelecekteki trafik akışlarının tahmin edilmesini sağlar ve gelecekteki trafikte artışa veya azalmaya neden olabilecek faktörleri dikkate almalıdır. Yine, güncel ve gelecekteki yolculuk dağılımını belirlemek için matematiksel modeller kullanılır. Bölgeler arası seyahat için gelecekteki direnç, sentetik dağıtma modellerinin kullanılmasıyla dikkate alınmaktadır.

Planlamanın üçüncü aşaması trafik atamasını içerir. Bu aşamanın amacı, belirli rotalara belirli bir ulaşım ağı atamak ve atanan ağ üzerinden rota seçimini teşvik etmektir. Bir ulaşım ağı önce veri ve dağıtım gezisi için eşleştirilmelidir. Hangi tür ağın en etkili kapsama alanı sağladığını test etmek için farklı ağlara geziler verilebilir ve daha sonra maliyet-fayda analizi yapılabilir. Her bir ulaşım ağı farklı şekilde analiz edilmelidir.

Yol ağları, kısmen bireysel / özel nakliye araçları olarak araçların niteliği ve bu tür cihazların kusurlu çalışması nedeniyle, analiz etmek için en karmaşık ağlardan biridir. Bir otoyol, bağlantılara ve düğümlere ayrılabilir; burada düğümler, boyut ve kapasite dikkate alınarak kavşak olarak sınıflandırılır. Yolculuk süresi ve trafik kapasitesi gibi düğümler arasındaki her bağlantıda veri gereklidir. Bu tür ağları analiz etmek için gereken büyük miktarda veri nedeniyle, analizleri elle yapmak yerine bilgisayarlar artık kullanılmaktadır. Trafik ağlarının sürekli analizi, trafik ışığı zamanlamalarının değiştirilmesi gibi aktif trafik yönetimine izin verir.

Model bölme aşaması genellikle tüm planlama süreci boyunca dikkate alınır ve model bölünme unsurları diğer aşamaların aktif kısımlarıdır. Model ayrık analizi, gezilerin kamuya ve özel gezilere ayrılmasına izin verir. Bir kamu ya da özel yolculuğun olasılığını belirlemek için geziler analiz edilmelidir. Örneğin, yaz aylarında, bir kişi hedeflerine doğru yürümeyi tercih edebilir, kışın ise olumsuz hava koşullarından dolayı bir toplu taşıma şeklini seçebilir

Ulaşım talebinin gelecekteki tahmini son derece tartışılmaktadır. Planlamacılar, mevcut taşımacılık gerekliliklerinden yaklaşık 25 yıl önce çalışabilirler, bu da tavsiyelerinin her zaman doğru olarak güvenilemeyeceği anlamına gelir. Örneğin, Naypyidaw’ın yeni Myanmar başkenti son derece agresif genişleme göz önünde bulundurularak inşa edilmiştir ve böylelikle bu genişleme ve nüfus artışına uyum sağlamak için 20 şeritli büyük karayollarına sahiptir. Henüz, bu genişleme henüz gerçekleşmemiş, bu karayollarını çok fazla boş bırakmıştır. Diğer küresel şehirler hızlı genişlemeyi planlayamadılar ve bu nedenle ulaşım sistemleri bunaldı. Yeni Delhi gibi Güney Doğu Asya’daki birçok şehirde bu durum söz konusudur. Buradaki tren sistemleri aşırı kalabalık olmaları nedeniyle meşhurdur.

Hong Kong yakınlarındaki Shenzhen, Çin’deki derin su limanı, şu anda dünyanın en işleklerinden biri.

Ulaştırma planlamasının son aşaması, seçilen ve tahsis edilen ulaşım ağlarının, genel olarak bir maliyet-fayda analizi yöntemi ile kapsamlı bir değerlendirmesini içerir. Arazi satın alımı, şebeke bakımı ve sermaye gideri maliyetleri dikkate alınmalı ve aynı şekilde zaman tasarrufu, kaza azaltma ve artan bağlanabilirlik açısından bireylere faydaları analiz edilmelidir.

laşıma yapılan yatırımlar, hükümetlerin ekonomik faaliyetler ve uluslarüstü şirketlerden (TNC’ler) içe dönük yatırımlar elde etmeyi amaçladıkları temel yollardan biri olduğu için, iş dünyasındaki faydalar çok önemlidir. Örneğin, derin su limanlarının inşası, zenginliği ve ekonomik aktiviteyi teşvik etmenin bir yolu olarak görülüyor. Beklenen ekonomik büyümeyi karşılamak için genellikle liman çevresinde özel Ekonomik Bölgeler (SEZ’ler) kurulmaktadır. Derin su limanı, büyük konteyner gemilerinin yanaşmasına izin verdiği için özellikle çok önemlidir; En verimli ticaret taşıma yöntemlerinden biri. Derin su limanı veya büyük bir havayolu merkezi, bir bölgeden geçen ticareti artırarak yerel ve ulusal büyümeyi teşvik edecektir.